De Volkskrant vraagt zich af: hoe restaureer je een decenniaoud kartonnen huisje?

Het plots opgedoken Apostelhuis bleek de ontbrekende schakel tussen het vroege werk van beeldend kunstenaar Jan Schoonhoven en de minimalistische werken waar hij wereldberoemd mee werd. Hoe restaureer je een ingedeukt kartonnen huisje dat van ellende aan elkaar hangt? De Volkskrant zoekt het uit.

Lees dit boeiende verhaal op de website van de krant.


Fotocredits: Lothar Wolleh

 

Nieuw bestuurslid: Mat Maessen stelt zich voor

Mijn naam is Mat Maessen, 64 jaar oud en 38 jaren gelukkig getrouwd met Ineke. We wonen in het Limburgse Helden, waar ik mijn vader, drie kinderen en vier kleinkinderen binnen een straal van vierhonderd meter om me heen heb.

Sinds enig tijd hebben de activiteiten van Papiergeschiedenis Nederland mijn interesse, vooral dankzij de interessante themadagen, maar ook vanwege het belangrijke werk dat de stichting verricht in het levend houden van ons fysieke, geschreven en ‘onthouden’ erfgoed. Ook het meedenken in het heden en wat komen gaat rond de ontwikkeling van de papiergeschiedenis in Nederland vind ik een belangrijk aandachtspunt. Daarbij kunnen we echt leren van ons verleden. Ik ben erg blij dat ik daar vanaf nu middels een bestuursfunctie aan kan bijdragen.

Mijn achtergrond is papier maken, enigszins zelf opgeleid door 41 jaar ervaring in verschillende functies bij papierbedrijven in Nederland en Europa. Na een tienjarige intensieve (en reizende) baan binnen Smurfit Kappa, koos ik er begin 2020 voor meer thuis te zijn om verandering te brengen in het gemis aan lokale sociale contacten.

Ik startte toen mijn eigen eenmansbedrijf MaesPapier met als doel kleine workshops over allerlei aspecten van papier maken te organiseren, inclusief het zelf maken van handgeschept papier. Mijn ondertussen opgebouwde verzameling boeken, monsters en materialen zou me daarbij helpen; daartoe heb ik thuis in een oude tuinderskas een eigen werkplaats met verschillende oude aggregaten.

Helaas is dit tot nog toe vanwege corona niet van de grond gekomen. Toch blijf ik druk omdat ik nu papier- en papiergerelateerde bedrijven help om écht te innoveren, bij voorkeur bij projecten met een duurzaam karakter; dat doe ik voor de toekomst van onze kinderen.

Ik heb zin in de activiteiten bij de stichting en hoop nog meer mensen te enthousiasmeren om het ‘oude’ te koesteren en waarderen.